Het onvoltooide mens-zijn

Waarom blijven cliënten vastzitten, zelfs na jaren therapie? Waarom neemt burn-out onder hulpverleners schrikbarend toe, ondanks alle zelfkennis? En waarom ben jij aan het einde van de dag zo uitgeput?
Het antwoord ligt niet in betere technieken, maar in een radicaal nieuw inzicht: ontwikkelingstrauma is vaak geen wond die genezen moet worden, maar een afwezigheid van capaciteit die nog gebouwd moet worden. Je kunt niet repareren wat nooit is gebouwd. En je kunt bij een ander niet bouwen wat in jezelf nog ontbreekt.
In dit boek reikt Suze Maclaine Pont de ontbrekende kaart aan voor een belichaamde
‘onverdedigde staat’, waarin je niet langer wordt uitput, maar wezenlijk leert bouwen aan de capaciteit om volledig mens te zijn.
“Onder de concepten en stellingen ligt een uitnodiging die zowel eenvoudig
als uitdagend is: wat als het menselijk lijden niet enkel voortkomt uit wat beschadigd is geraakt, maar ook uit wat nooit volledig de kans kreeg om te ontstaan? Dit boek herinnert daaraan – soms mild, soms scherp. De waarde ervan ligt in de uitnodiging tot zelfonderzoek: hoe aanwezig ben ik écht?”

– Dr. Binu Singh is kinderpsychiater, psychotherapeut, opleider en auteur in België en verbonden aan de UPC KU Leuven en WAIMH-Vlaanderen.
“Dit zou in iedere klinische opleiding onderwezen moeten worden. Onmisbaar voor iedere psycholoog, arts en hulpverlener die niet uitgeput thuis wil komen.”
– Drs. Carine Godri, GZ-psycholoog
“Een beweging kun je niet genezen, je kunt alleen de condities creëren waarin ze kan worden hervat. Suze heeft deze vragen op magistrale wijze belichaamd.”
– Dr. Jaap van der Wal, embryoloog
“Dit boek legt de onbewuste patronen tussen hulpverlener en hulpvrager
scalpelscherp bloot. Dit is de enige weg naar werkvreugde voor de arts en duurzame genezing bij de patient.”
– Dr. Karen Smets, huisarts & gecertificeerd traumatherapeut