Gehandicapt Leven Liefde Seks

Ik ben nu 62 en mijn ouders en vijf van de zeven kinderen van ons gezin zijn intussen overleden. Ik zie het leven niet meer zo rooskleurig. De missie van mijn leven is dat ik ondanks mijn handicap zo normaal mogelijk wil leven. Dat is in de loop der jaren steeds meer een strijd geworden. Ik probeer de feiten onder ogen te zien. Weliswaar is de pijn in mijn rug door de scoliose vrijwel verdwenen, maar nu heb ik een ander probleem: het lopen gaat steeds slechter. Ik had gehoopt dat dit nooit zou gebeuren, maar zoals het nu is loop ik bijna niet meer en dat had ik nooit gedacht. Ik hoop dat ik nog iemand kan vinden die met mij een laatste droomreis naar Australië wil maken.

Ik heb dit boek geschreven omdat ik wil laten zien wat het is om te leven met een handicap. Aan de hand van wat ik heb meegemaakt wil ik laten voelen hoe hard het leven kan zijn. Ik zeg altijd dat mijn leven niet over rozen is gegaan, maar dat betekent niet dat ik het altijd slecht heb gehad. Maar het is niet gemakkelijk geweest en dat zal het ook nooit worden. Een leven alleen vind ik geen leven.