Bea
26-01-2026
Prachtig boek met een indrukwekkend heftig persoonlijk verhaal. Heel knap en mooi beschreven. Ik heb het boek in twee dagen uitgelezen. De eerdere recensies beschrijven het goed. Echt een aanrader.
Charlotte
16-01-2026
Gedurende mijn reis naar Japan heb ik het boek over Maria gelezen. Het was in een adem uit. Ik vond het boeiend, indrukwekkend en spannend. Ik kon mij door de schrijfstijl goed indenken dat het heel eenzaam moet zijn geweest in haar jonge leven in het ouderlijk gezin en later ook tijdens de 1e liefdesrelatie. Zelfs hulpverleners zagen niet dat Maria nog maar een jong meisje was en haar heel veel verantwoordelijkheid toebedeelde. Ook lees je goed de hunkering naar een liefdesrelatie en de ongelijkheid daarin. Wat een geheim heeft Maria met zich meegetorst. Ik vind het verhaal heel moedig en goed beschreven. Daardoor kon ik mij goed inleven hoe het voor Maria geweest moet zijn. Naar mijns inziens kan het voor menigeen helend werken.
Els vd Berg
08-12-2025
‘Ongeborgen’ is een feest van herkenning, het opgroeien in een groot katholiek gezin in de naoorlogse jaren. Scherpe observaties en beeldende beschrijvingen van leven en omstandigheden in een ontzuilende samenleving. Het meeslepende verhaal van de hoofdpersoon, kwetsbaar, zo naarstig op zoek naar geborgenheid, de schrijfster zelf. Ga er maar aan staan als je veel te vroeg volwassen moet zijn, veel teveel verantwoordelijkheid draagt, er te weinig tijd is voor jou, te weinig aandacht en je toekomst allang door anderen is bepaald. En als ook nog eens de liefde die ontwaakt in jou zich in een ‘verboden’ gebied bevindt. Dan mag je er van jongs af aan bedreven in zijn ballen in de lucht te houden, het moeten leven in een geheim doet evengoed zijn afgrijselijke slopende werk. Maria gáát eraan staan, ze geeft niet op. Met dezelfde compassie als de schrijfster schrijft: eerlijk, openhartig, zichzelf in niets ontziend, mag je als lezer meelezen. Mag je iets mee voelen van die pijnlijke wond en die diepe eenzaamheid. En mag je meeleven in hoe zij haar omstandigheden overleeft. Altijd met liefde en met compassie. Want, zoals ‘Ongeborgen’ ons laat zien: alleen zó kun je van overleven komen tot leven. Wat mij betreft een meesterwerk. Mijn groot respect en dankbaarheid, en een diepe buiging.
Annemieke
28-11-2025
Het boek ‘Ongeborgen’ schetst een wereld van verschil met nu en hoe de wereld veranderde. Alles nog wassen op de hand. De eerste motor, de eerste auto. Dat je het eten ook kan afhalen.
Er is liefdevol geschreven over hoe dingen gingen in een gezin van 12. Soms gingen, en soms niet gingen. Zoals eigenlijk in ieder gezin.
Het is niet alleen een boek hoe de wereld materieel veranderde. Ook de positie van meisjes is zo anders geworden. Ik kon voelen hoe het toen gewoon was, wat nu niet meer gewoon is.
De kans voor meisjes om te leren was de verpleging. De zusterflats. En hoe je dankzij de verpleging een andere rol kreeg thuis. Wat ook zijn keerzijde had.
Af en toe viel ik van mijn stoel. Dingen die echt niet kunnen.
En dwars erdoorheen het verhaal van een onmogelijke liefde. En zeer ongelijke liefde. Met mooie kanten en verschrikkelijke kanten. Het waren de jaren 60/70, waarin veel verschoof in relaties en huwelijken. Wat voor sommigen vrijheid gaf, maar zeker ook veel pijn.
Als het boek meer mensen laat begrijpen hoe je in een fuik van een ongelijke liefde komt, en hoe moeilijk het is om er weer uit te komen, dan draagt het bij aan een mooiere wereld. Als het boek bijdraagt aan de bewustwording rond dingen die echt niet kunnen, dan draagt het bij aan een mooiere wereld.
Ik heb genoten van dit boek. Het is beeldend, je ziet het voor je, je voelt mee. Je wilt verder lezen. Dat is wat een goed boek doet.
Liesbeth Kloppenburg
24-11-2025
Het boek is uit.
Zo knap gedaan, de opbouw in het boek. Het begon als rustig lezen, wat verkennen en dan langzaam zit je erin, midden in het verhaal en toen wou ik doorlezen. En nu is het uit.
Het is mooi en zorgvuldig scherp geschreven. Je hebt mij als lezer, de schuld en de schaamte laten voelen, het grote verlangen om gezien te worden, om veiligheid nodig te hebben.
Zo mooi hoe je de zoektocht beschrijft en van waar we dat vinden, uiteindelijk in onszelf.
De thema’s in het boek hebben me geraakt, vooral de schuld en schaamte, zo mooi meegenomen zodat ik ook mijn schuld en schaamte kon voelen. Dat werkt helend.
Liesbeth Kloppenburg, stembevrijder.
