Van goeden huize maar emotioneel verwaarloosd

Taboedoorbreking binnen de ouderenzorg

Nadat Hetty’s moeder de diagnose dementie krijgt, neemt Hetty de zorg voor haar moeder op haar schouders. Een last die extra zwaar voelt door de moeizame relatie die ze hadden. Ze weet dat haar moeders gedrag niet alleen te verklaren is door dementie en duikt in haar levensgeschiedenis. Soms vindt ze daar antwoorden, vaak moet ze constateren dat hun karakters simpelweg te zeer uiteenlopen.

In dit boek beschrijft Hetty de achtergrond van haar moeder en die van haarzelf. Feitelijke gebeurtenissen worden opgevolgd door anekdotes die hun schurende band pijnlijk onderstrepen. Wat opvalt is de inzet van Hetty, die ze ondanks haar persoonlijke strubbelingen blijft tonen om te voorkomen dat haar moeder tekort wordt gedaan en haar laatste levensjaren in eenzaamheid doorbrengt. Vanuit haar werk in de wijkverpleging is ze zich er pijnlijk van bewust dat dat bij ouderen met dementie maar al te vaak voorkomt…

Hetty: “Door open te zijn over mijn eigen ervaringen en worstelingen, hoop ik dat mantelzorgers inzien dat het van belang is om de zorg vol te houden en te zoeken naar manieren om het voor jezelf draaglijk én zingevend te houden, hoe zwaar en uitputtend mantelzorgen soms ook is.”

‘Van goede huize maar emotioneel verwaarloosd’ is ook in de Primera-Passewaay, aan de Kamperfoelie 16 in Tiel.’

1. NBD Biblion:
“Een aangrijpend persoonlijk verhaal over dementie, mantelzorg, ouderenmishandeling en de relatie tussen de auteur en haar moeder. De auteur neemt de zorg voor haar dementerende moeder op zich, ondanks hun moeizame verstandhouding. Ze duikt in haar moeders levensgeschiedenis om haar gedrag beter te begrijpen en deelt anekdotes die hun complexe band benadrukken. Ze zet zich in om haar moeder niet in eenzaamheid te laten leven en hoopt dat haar openheid andere mantelzorgers inspireert. Ook deelt de auteur haar visie op ouderenmishandeling in de zorg. In pakkende, zeer toegankelijke stijl geschreven. Met kleuren- en zwart-witfoto’s.”
Hiermee is ook mijn tweede boek in het aanbod van NBD Biblion opgenomen!

 

2. Psychiater Jim van Os:
“Wat geweldig dat je dit taboe hebt aangekaart in je boek! Het klinkt alsof je hiermee niet alleen je eigen ervaringen verwerkt, maar ook anderen de kans geeft om zichzelf in jouw verhaal te herkennen en wellicht te praten over dingen die ook voor hen moeilijk zijn. Dat is precies waar het om draait, toch? Het doorbreken van stilte en taboes, zodat mensen zich minder alleen voelen in hun ervaringen. Blijf vooral je stem laten horen, dat is zo waardevol!”